Szansa na ?ycie

Niepe?nosprawna dziewi?tnastolatka szuka kogo?, kto pomo?e jej zdoby? komputer
– Komputer jest mi potrzebny do pracy i kontaktu ze ?wiatem – mówi cierpišca na niedow?ad nóg Maria Szafra?ska.
Bez niego czarno widzi swš przysz?o??
Ma 19 lat. Urodzi?a si? z pora?eniem mózgowym. Cierpi na niedow?ad ko?czyn dolnych. Do pištego roku ?ycia nie chodzi?a. Przesz?a trzy powa?ne operacje, polegajšce m. in. na wyd?u?eniu ?ci?gien. Dzi?ki leczeniu porusza si?, cho? z trudem. Cierpi te? na chorob? bioder, która nieraz na kilka dni ca?kowicie jš unieruchamia. Z powodu bólu nie mo?e wtedy chodzi?. Przesta?a ucz?szcza? na rehabilitacj?, bo musia?aby za niš p?aci?, a nie ma na to pieni?dzy. By jej stan si? nie pogorszy?, powinna ?wiczy? trzy godziny dziennie.
– Za kilka miesi?cy sko?cz? liceum ogólnokszta?cšce. Chcia?abym studiowa?, ale nie mam pieni?dzy. B?d? skazana na bezczynne siedzenie w domu – mówi. Marzy o jakim? studium w Lubinie, a to kosztuje. Po liceum nie ma ?adnego zawodu, wi?c nie znajdzie pracy. Zresztš, i tak cz?sto nie mog?aby do niej wyj??.
– Marysia nie mo?e sobie pozwoli? na nauk? poza Lubinem, by?oby jej zbyt trudno porusza? si? w obcym du?ym mie?cie – opowiada Jolanta Szafra?ska, matka dziewczyny.
– Nie mog? ca?e ?ycie liczy? na mam? – mówi Maria.
Tym bardziej ?e teraz to ona w?a?ciwie pomaga rodzinie. Pani Jolanta musia?a zrezygnowa?
z pracy, by opiekowa? si? niepe?nosprawnš córkš. Pobiera na niš ?wiadczenie piel?gnacyjne w wysoko?ci 400 z?. Ma jeszcze m?odszš córk?, dziewi?cioletniš Marzenk? i dwudziestodwuletniego syna, Adama, który te? jest bezrobotny.
– Dopóki Marysia si? uczy, czyli do kwietnia 2005 roku, dostajemy 43 z? zasi?ku rodzinnego
i 70 z? dodatku z tytu?u kszta?cenia i rehabilitacji dziecka niepe?nosprawnego oraz od 1. pa?dziernika – 170 z? zasi?ku z tytu?u alimentów, bo jej ojciec nie poczuwa si? do obowišzku. Nie ma sta?ego zameldowania, wi?c nie mo?na go zmusi? do p?acenia alimentów – wylicza pani Jolanta.
– Mam sta?š rent? socjalnš 424 z?. I z tego ?yjemy – podsumowuje Maria. – Ale to zaledwie wystarcza na jedzenie i op?aty, a ja prawie co miesišc musz? kupowa? nowe buty, z jak najgrubszš podeszwš, bo tak szybko si? zu?ywajš.
Marysia martwi si? o przysz?o??. Chce pracowa?, by? samodzielna.
– Nie chc? by? ci??arem. Mog?abym nauczy? si? obs?ugiwa? komputer i pracowa? w domu. Próbowa?am kupi? komputer na raty, ale nie mog?, bo gdybym nie p?aci?a, z moich pieni?dzy komornik nie móg?by ?cišga? d?ugu i nikt mi nie chce sprzeda? nic na raty – mówi Maria.
– Poza tym, gdy sko?cz? szko??, strac? resztki kontaktu z lud?mi. Za pomocš komputera mog?abym utrzymywa? kontakt ze ?wiatem. Mo?e kto? mi w tym pomo?e – zamy?la si?.